كردند آيه براى رفع اين حكم نازل شد و جمله‌ى « عَلِمَ اللَّه أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ » اشاره به عمل جنسى آنها است . ترجمه : 186 در شب روزه آميزش با زن براى شما روا است چون زن و شوهر وابسته بيكدگرند و خدا ميدانست كه خوددارى نمىكنيد شما را بخشيد اكنون آزاد هستيد در عمل زناشوئى و پى آن كار برويد كه خدا بر شما معيّن كرده است و تمام شب در خوردن و آشاميدن به اختيار خود هستيد تا هنگامى كه از روشنى صبح و تاريكى شب در كنار افق دو خط سياه و سفيد نمودار شود از آنگاه با روزه باشيد تا شب و اگر در مسجد معتكف شديد از پسودن و عمل جنسى با زنان خوددارى كنيد ، اين است حدود و احكام خداوند كه تجاوز از آن روا نباشد . با اين دستورها خدا نشانه‌هاى خود براى مردم روشن كند تا بپرهيزكارى خود اميدوار باشند . سخن مفسّرين : * ( وَإِذا سَأَلَكَ عِبادِي ) * - 185 كشف نوشته است : پير طريقت گفت : بشنو لطيفه‌اى نيكو درين آيت ، گفتند : سؤال هر رونده‌اى دليل حال او باشد . قومى را همه انديشه‌ى مخلوقات و محدثات گرفته بود و ز همّت دون چندان در مصنوعات آويختند كه خود پرواى صانع نداشتند و با حقيقت معرفت او نپرداختند تا يكى از روح پرسيد ، يكى از كوه ، يكى از مال غنيمت ، يكى از حال يتيمان ، يكى از خمر و قمار ، يكى از عذر زنان . لا جرم جواب همگنان بواسطه داد چنان كه گفت « يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ » همه را تو اى محمد جواب ده و مقصودشان در كنار نه . باز قومى كه از ما پرسند و از دوستى ما با ديگرى نپردازند ، تخصيص و تشريف جواب ايشان را بجواب ، واسطه از ميان بردارم به خودى خودشان جواب دهم « فَإِنِّي قَرِيبٌ » نگفت « قل انّي قريب » آنگه در تشريف بيفزود گفت « عِبادِي » اضافت ايشان با خود كرد . اگر كعبه‌ى سنگين را به آنچه رقم اضافت بر وى كشيد و گفت « طَهِّرْ بَيْتِيَ » چندان شرف يافت كه مطاف جهانيان و قبله‌ى عالميان